Sex verhaal: Onze eerste keer in een parenclub

“Oké. We kunnen nog steeds omdraaien.” We stonden op de parkeerplaats voor een parenclub en ineens leek het idee een stuk minder grappig dan toen we het thuis op de bank hadden bedacht. We hadden er natuurlijk over gepraat. Veel zelfs. Over wat we spannend vonden, waar onze grenzen lagen en vooral dat er helemaal niets hoefde te gebeuren. Ons plan was simpel: samen naar binnen, rondkijken, een drankje drinken en ervaren hoe het was. Meer niet. Tenminste, dat hielden we onszelf voor.

De eerste minuten waren vooral heel ongemakkelijk

Eenmaal binnen voelden we ons behoorlijk ongemakkelijk. Waar moet je naar kijken, hoe gedraag je je, kijken mensen naar je lichaamstaal, etc etc. We besloten naar de bar te gaan en een drankje te bestellen. Dat werkte een beetje ontspannend. We besloten met de rug naar de bar te gaan zitten en mensen te gaan spotten. Af en toe zagen we iets gebeuren waarvan we elkaar daarna met grote ogen aankeken. “Zag jij dat?” “Ja.” “Oké.” Meer woorden waren soms niet nodig. Toch veranderde er langzaam iets. We merkten dat niemand zich met ons bemoeide en dat de sfeer eigenlijk veel ontspannender was dan we in eerste instantie dachten. Daardoor verdween een deel van de spanning en kwam er een ander soort spanning voor terug. We begonnen elkaar anders aan te kijken, meer te plagen en meer aan te raken.

Eerst gewoon met z'n tweeën

Na een tijdje besloten we samen een van de ruimtes in te gaan. Dat was voor ons een behoorlijke stap. We zijn niet in onze vertrouwode slaapkamer, die ruimte die zo vertrouwd is. Hier was alles anders. We hoorden andere mensen om ons heen, er liepen af en toe mensen voorbij en we wisten dat anderen ons misschien ook konden zien. In het begin moesten we daar vooral om lachen. “Dit is zó raar,” fluisterden we naar elkaar. En dat was het ook. Maar naarmate we meer in ons eigen moment kwamen, veranderde dat ongemakkelijke gevoel in opwinding. We vergaten steeds meer waar we waren en richtten ons vooral op elkaar. Wat wij alleen niet doorhadden, was dat we inmiddels publiek hadden.

We werden bekeken door een ander stel

Pas toen we even opkeken, zagen we een man en een vrouw een stukje verderop staan. Een ander koppel. Ze keken naar ons. Niet op een vervelende manier, maar nieuwsgierig en duidelijk geïnteresseerd. Later vertelden ze dat ze ons al een tijdje in de gaten hadden gehouden. Wij hadden daar werkelijk niets van gemerkt. Op het moment zelf schrokken we vooral een beetje. Het voelde alsof we betrapt waren, terwijl we natuurlijk in een parenclub waren, op een plek waar bekeken worden niet bepaald ondenkbaar was. We begonnen allebei te lachen. Het andere koppel ook. “Sorry,” zei de vrouw. “We wilden jullie niet storen.” Daarna viel er zo'n stilte waarin iedereen precies wist dat er nog iets achteraan ging komen. “Vinden jullie het leuk als we erbij komen?” Ik keek naar mijn vriendin. Zij keek naar mij. Dat moment zal ik waarschijnlijk nooit vergeten.

Een paar uur eerder hadden we nog zenuwachtig op de parkeerplaats gestaan. Nu waren we samen in een speelruimte terwijl een koppel dat we nog nooit eerder hadden ontmoet vroeg of ze mee mochten doen. Mijn eerste gedachte was ongeveer: hoe zijn we hier in hemelsnaam terechtgekomen? Maar tegelijkertijd voelde ik een enorme nieuwsgierigheid. We hadden vooraf afgesproken dat we alleen iets zouden doen waar we ons allebei goed bij voelden. Dus namen we even de tijd om met elkaar te praten. Ook met hen bespraken we onze grenzen. Niets hoefde en iedereen mocht op ieder moment stoppen. En toen zeiden we ja. Dat ene woord voelde spannender dan bijna alles wat we die avond daarvoor hadden gedaan.

Ineens waren we met z'n vieren

Het begin was verrassend onwennig. Niemand wist precies wie de eerste stap moest zetten en dat maakte het eigenlijk klungelig. We hadden verwacht dat mensen in een parenclub allemaal extreem zelfverzekerd zouden zijn, maar ineens waren we gewoon vier volwassenen die een beetje zenuwachtig naar elkaar keken.Langzaam verdween die spanning. Het bleef intiem en ontzettend spannend, maar tegelijkertijd voelde het veel natuurlijker dan we hadden verwacht. We ontdekten samen hoe ver we wilden gaan en bleven ondertussen goed op elkaar letten.

Voor mij was het vreemdste moment toen ik naar mijn vriendin keek en besefte dat we deze ervaring daadwerkelijk met twee andere mensen aan het delen waren. Zij keek terug en glimlachte. Zo'n glimlach van: dit is echt bizar. Maar ook: dit is eigenlijk ontzettend spannend.Juist dat maakte het zo erotisch. Niet de gedachte dat alles ineens moest of mocht, maar dat we samen bewust een stap zetten die mijlenver buiten onze normale comfortzone lag.

Het voelde gek, fijn en ontzettend opwindend

De hele ervaring met z'n vieren voelde anders dan alles wat we samen eerder hadden meegemaakt. Er was nieuwsgierigheid, spanning, een beetje onzekerheid en vooral voortdurend dat besef dat we iets compleet nieuws aan het ontdekken waren. Soms zochten we even elkaars hand en soms hoefden we elkaar alleen maar aan te kijken. Die kleine momenten waren voor mij misschien wel het meest bijzonder. Want ondanks dat er ineens een ander koppel bij betrokken was, voelde het nog steeds als iets wat wij samen deden. Wat eerst onmogelijk spannend leek, werd uiteindelijk een van de meest erotische ervaringen die we samen hadden gehad.

We moesten vooral lachten

Toen we uiteindelijk weer alleen waren, bleven we een paar seconden stil naast elkaar zitten. We keken elkaar aan. “Wat is hier zojuist gebeurd?” We begonnen beiden te lachten. Het was vooral complete verbazing over onszelf. Wij waren het koppel dat een paar uur geleden nog twijfelde of we überhaupt naar binnen durfden. En nu hadden we eerst samen seks gehad in een parenclub, waren we zonder het te beseffen bekeken door een ander koppel en hadden we vervolgens ja gezegd toen ze vroegen of ze mee mochten doen. Als iemand ons dat die middag had verteld, hadden we diegene waarschijnlijk uitgelachen.

Zouden we het opnieuw doen?

De volgende ochtend hebben we daar lang over gepraat. Wat vonden we fijn? Wat voelde gek? Waar werden we onzeker van? En wat vonden we onverwacht ontzettend opwindend?

We waren het over één ding meteen eens: we waren allebei gigantisch uit onze comfortzone gestapt. Niet alles voelde meteen vanzelfsprekend en sommige momenten waren ronduit ongemakkelijk. Maar juist doordat we bleven praten, onze grenzen uitspraken en elkaar steeds bleven aankijken, voelde het uiteindelijk als iets wat we echt samen hadden beleefd.

Of we de volgende keer opnieuw een onbekend koppel laten aansluiten? Geen idee. Maar dat er een volgende keer komt… daar hoefden we opvallend kort over na te denken.